PP ve PE Türlerinde Erime Noktası Karşılaştırması

Poliolefinler gibi yarı-kristal termoplastiklerde 'erime sıcaklığı', malzemenin kristal bölgelerinin düzenini kaybedip akışkan hale geçtiği sıcaklık aralığıdır (tam bir tek nokta değil, bir aralıktır) ve genellikle diferansiyel taramalı kalorimetri (DSC) ile ASTM D3418 veya ISO 11357 standardına göre ölçülür (bkz. 'ISO ve ASTM Test Standartları Rehberi').

PP: yaklaşık 160-170°C — poliolefin ailesinde en yüksek erime sıcaklığına sahip üyedir, bu da onu sıcak dolum ambalajı ve sterilize edilebilir kaplar gibi uygulamalar için uygun kılar (bkz. 'PP Nedir' makalesi).

YYPE: yaklaşık 130-135°C — yüksek kristallik oranı nedeniyle PE ailesi içinde en yüksek erime sıcaklığına sahiptir.

LLDPE: yaklaşık 120-125°C aralığında, komonomer türü ve oranına bağlı olarak değişebilir.

AYPE: yaklaşık 105-115°C — yüksek dallanma oranı ve düşük kristallik nedeniyle PE ailesinin en düşük erime sıcaklığına sahip üyesidir (bkz. 'Yoğunluk Nedir' makalesi, kristallik-yoğunluk ilişkisi için).

Erime sıcaklığı, malzemenin işlenebileceği sıcaklık aralığının alt sınırını belirler — enjeksiyon veya ekstrüzyon sıcaklığı, malzemenin erime noktasının belirgin şekilde üzerinde olmalıdır. PP ve YYPE gibi daha yüksek erime sıcaklıklı malzemeler, genellikle daha yüksek işleme sıcaklığı ve dolayısıyla biraz daha fazla enerji gerektirir.

Kullanım tarafında ise erime sıcaklığı, ürünün maruz kalabileceği en yüksek sıcaklığın kabaca bir göstergesidir — örneğin mikrodalgada ısıtılabilen veya sıcak sıvı ile doldurulan kaplarda PP'nin PE'ye kıyasla tercih edilmesinin başlıca sebeplerinden biri budur.

İki malzemenin erime sıcaklığı yakın olsa bile MFI, darbe dayanımı, sertlik gibi diğer özellikler önemli ölçüde farklılaşabilir. Doğru grade seçimi için erime sıcaklığını diğer spec değerleriyle birlikte değerlendirmek gerekir.